دلم گرفته از این دنیا

گریانم از این دل

خسته ام از این عشق

مثل برگ پاییزی می ریزم از آسمان

دریای عاشقی در کنار این اشک سفید

ای خدا غصه ها بی شمارند

دل از این نگاه خسته است

خدایا قلبم شکسته از این عشق

خدایا چه کنم در این دنیا

دلم گرفته از این غصه

باران عشقت رو ببار

من را از این دنیا ببر

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زول بزنی و بجای این که لبریزه کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیره آواره غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت برسه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت اروم زیره لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک

مثه اون موج صبوري كه خدا داده به دريا

  تو مهي مثل حقيقت ، مهربوني مثل رويا

    چقدر تازه و پاكي مثه ياساي تو باغچه

      مثه اون ديوان حافظ كه نشسته لب طاقچه

        تو مثه اون گل سرخي كه گذاشتم لاي دفتر

          مثه اون حرفي كه ناگفته مي مونه دم آخر

            تو مثه بارون عشقي روي تنهايي شاعر

              تو همون آبي كه رسمه بريزن پشت مسافر

                مثه برق دو تا چشمي توي يه قاب شكسته

                  مثه پرواز واسه قلبي كه يكي بالهاشو بسته

                    مثه اون مهمونه خوبي كه مي یاد آخر هفته

مثه اون حرفي كه از ياد دل و پنجره رفته

  مثه پاييزي وليكن پري از گلهاي پونه

    مثه اون قولي كه دادي گفتي يادش نمي مونه

      تو مثه چشمه آبي واسه تشنه تو بيابون

        مثه يه آشنا تو غربت واسه عاشق مجنون

          تو مثه يه سرپناهي واسه عابره غريبه

            مثه چشماي قشنگي كه تو حسرت يه سيبه

              چشمه چشماي نازت مثه اشك من زلاله

                 مثه زندگي رو ابرا بودنت با من محاله

                   يه روزي بيا تو خوابم بشو شكل يه ستاره

                     توي خواب دختري كه هيچ كس و جز تو نداره

تو يه عمره مي درخشي توي قاب عكس خالي

  اما من چشمامو دوختم به گلاي سرخ قالي

    تو مثه بادبادك من كه يه روز رفت پيش ابرا

      بي خبر رفتي و خواستي بمونم تنهاي تنها

        تو مثه دفتر مشقم پر خطاي عجيبي

          مثه شاگردهاي اول كمي مغرور و نجيبي

            دل تو يه آسمونه دل تنگه من زميني

              مي دونم عوض نمي شي تو خودت گفتي هميني

                تو مثه اون كسي هستي كه مي ره واسه هميشه

                  التماسش مي كني كه بمون و مي گه نمي شه

مثه يه تولدي تو مثه تقدير مثه قسمت

  مثه الماسي كه هيچ كس واسه اون نذاشته قيمت

    مثه نذر بچه هايي مثه التماس گلدون

      مثه ابتداي راهي مثه آيينه مثه شمعدون

        مثه قصه هاي زيبا پري از خواباي رنگي

          حيف كه پيشم نمیمونن چشاي به اين قشنگي

             پر نازي مث ليلي پر شعري مثه نيما

               ديدن تو رنگ مهر رفتن تو رنگ يلدا

                 بيا مثه اون كسي شو كه يه شب قصد سفر كرد

                   ديد يارش داره مي ميره موندش و صرف نظر كرد

خیلی سخته غرورت رو واسه یه نفر بشکنی بعد بفهمی دوستت نداره

خیلی سخته دوسش داشته باشی اما نتونی باهاش بمونی

خیلی سخته گریه کنی ولی بهونه نداشته باشی

خیلی سخته صمیمی ترین دوستت بهت خیانت کنه

خیلی سخته کسی که تمومه زندگیت رو به پاش ریختی با بی رحمی تو چشات نگاه

کنه بگه دوستت ندارم

خیلی سخته مجبور باشی سخترین چیزا رو تحمل کنی

خیلی خیلی خیلی سخته نافرجام عاشق باشی

ای کاش که غم ها زدل برون شدنی می شدند

ای کاش که شب های سیاه روشن شدنی می شدند

ای کاش که آرزوهای من شدنی می شدند

یه عاشق به عشق معشوقش پشت نمی کنه و به

 سادگیش نمی خنده

روز گریه عشق بود

روز وداع بهار بود

گریستم برروز جدایی

خدایا کمکم کن در این سفر

بگذار راه راست را بشناسم

خدایا کمکم کن تا بهار را فراموش کنم